Marta Mituta - Zamknięta w ciemności - Wydawnictwo Miraż - Opinia

„Dylan był moją latarnią, oświetlającą drogę. Pomagał mi przejść przez życie. Mimo że byłam uwięziona w ciemności, on pomagał mi to przetrwać. Gdy miałam Dylana, miałam praktycznie wszystko. Był moją nadzieją”.

Zamknięta w ciemności to powieść pokazująca historię nastolatki, która w wieku dziesięciu lat uległa strasznemu wypadkowi, w którego skutku straciła wzrok. Nie potrafi zaakceptować swojej niepełnosprawności. Dziewczyna zmaga się z niskim poczuciem własnej wartości i przekonaniem, że nie zasługuje na miłość. Bo jeśli, własny ojciec ją zostawił, to uważa, że nikt nie będzie chciał zaakceptować jej taką, jaka jest. A w dodatku nie chce być ciężarem dla innych – fakt, że mama i najbliższy przyjaciel poświęcają się dla niej, sprawia, że czuję się do niczego, chciałaby być bardziej samodzielna, chociaż stara się jak może, to jest ciężko. Z kolei z drugiej strony mamy Dylana, który nosi w sobie ciężar trudnych doświadczeń z przeszłości. Zamknięty emocjonalnie i nieufny wobec ludzi, odpycha każdego, kto próbuje się do niego zbliżyć. Pierwsze spotkanie tych dwojga nie mogło wypaść gorzej, lecz nawet fatalna wpadka może mieć pozytywne konsekwencje. Darcy, choć niewidoma, zauważa o wiele więcej niż Dylan. Udowadnia mu, że sercem można dostrzec najbardziej oczywiste rzeczy. Czy tych dwoje, tak doświadczonych przez los, znajdzie siłę i drogę do wyjścia z mroku?

Autorka w swojej powieści pokazała nam, jak ogromny wpływ na życie człowieka mają trudne doświadczenia oraz jak ciężko jest uwolnić się od bólu i kompleksów, które narastają przez lata. Bo jeśli doznajemy krzywdy w dzieciństwie, to odbija się to w późniejszym życiu. A największe ograniczenia często nie istnieją w rzeczywistości, lecz w naszych własnych głowach. 

Czytało mi się ją bardzo przyjemnie, wręcz nie mogłam się od niej oderwać, aż nie poznałam zakończenia. Z ogromnym zainteresowaniem śledziłam losy Darcy i Dylana, przewracając kolejne strony niemal bez chwili przerwy. Ich historia od samego początku wzbudzała wiele emocji i sprawiała, że chciałam dowiedzieć się, jak potoczą się ich dalsze losy. Autorka świetnie opisała relację pomiędzy Darcy a jej najlepszym przyjacielem Lukiem. Takiego przyjaciela chciałby mieć każdy z nas – osobę, która bez względu na wszystko zawsze będzie obok, zarówno w chwilach radości, jak i w najtrudniejszych momentach życia.

Bardzo mi się spodobał oryginalny pomysł na stworzenie bohaterki, która jest niewidoma. Mogliśmy dzięki temu poznać, z jakimi problemami musi mierzyć się taka osoba, szczególnie tak młoda. Pisarka w realistyczny i pełen wrażliwości sposób ukazała codzienne trudności, z którymi zmaga się Darcy, ale także emocje towarzyszące jej na co dzień – lęk, niepewność, poczucie wyobcowania oraz brak wiary we własną wartość. Jednocześnie pokazała, że niepełnosprawność nie definiuje człowieka i nie odbiera mu prawa do marzeń, przyjaźni czy miłości. 

Zdecydowanie jest to jedna z lepszych młodzieżówek, jakie czytałam. Uważam, że każda nastolatka, a nawet nastolatek powinni przeczytać tę książę i wynieś z niej wiele ważnych i wartościowych rzeczy. 

Polecam wam sięgnąć po tę powieść pełną wzruszeń i refleksji, o tym, że prawdziwe piękno nie zależy od wyglądu ani sprawności, lecz od tego, co nosimy w sercu. To książka, która skłania do przemyśleń, wywołuje wiele emocji i pozostawia po sobie ciepłe przesłanie. Z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom romansów młodzieżowych oraz historii o pokonywaniu własnych słabości.

Cykl: Długo leżały na półce u Mali

(Kupiona) 

Karolina Jurga - Krwawe imperium - Wydawnictwo NieZwykłe - Recenzja

„Ludzie, którzy biorą się znikąd, zwykle mają jakąś niewygodną historię, która z czasem okazuje się bombą z opóźnionym zapłonem”.

Krwawe imperium to pierwszy tom cyklu Imperium Camorry pokazujący historię młodej dziewczyny, która nie miała łatwego dzieciństwa. Wychowana w biednej dzielnicy Neapolu, mieszkająca z matką i jej co rusz zmieniającymi się facetami. Frankie zamierza zrobić wszystko, żeby uwolnić się od matki, ale najpierw musi uzbierać pieniądze, by mieć za co uciec. Dlatego zaczęła dilować i jednocześnie balansować na krawędzi między niebezpiecznymi zleceniami w klubach nocnych a toksycznym domem, który zamiast schronienia ofiarował jedynie strach. Kiedy pewnej nocy poznaje tajemniczego mężczyznę, to jej życie zmienia się o sto osiemdziesiąt stopni. 

Autorka w swojej powieści pokazała nam, jak trudno zaufać drugiej osobie, kiedy już raz nasze zaufanie zostało zdeptane. A rany emocjonalne nie znikają z dnia na dzień, a odbudowanie zaufania wymaga czasu, cierpliwości i wielu trudnych doświadczeń. Czasami w świecie pełnym brutalności nie ma marginesu błędu, za wszystko się odpowiada tu i teraz, a nawet płaci życiem. Dlatego powierzenie komuś swojego serca mimo wcześniejszych rozczarowań jest jeszcze trudniejsze. 

Książka pełna tajemnic, intryg, przemocy, adrenaliny, handlu narkotykami, trudnych relacji rodzinnych, pożądania oraz walki o przetrwanie.

Czytało mi się ją przyjemnie, wręcz nie mogłam się od niej oderwać, aż nie poznam zakończenia. Mogę nawet stwierdzić, że przewracałam stronę za stroną, a czas mi leciał tak szybko, że zanim się obejrzałam, to dotarłam do ostatniego rozdziału. Pisarka od samego początku skutecznie buduje napięcie i podsyca ciekawość czytelnika, dzięki czemu trudno znaleźć moment, w którym można byłoby odłożyć książkę na później. Był to dla mnie fajny powrót do takiej starej dobrej mafii.  

Czekam z niecierpliwością na drugi tom, w którym prawdopodobnie poznamy historię Ciro, i mam przeczucie, że będzie to równie emocjonująca, a może nawet jeszcze bardziej intrygująca opowieść. Już w tej części postać ta wzbudziła moją ciekawość i sprawiła, że chciałabym dowiedzieć się więcej o nim. A epilog z nim związany mnie zaintrygował strasznie. 

Zdecydowanie polecam tę książkę osobom lubiącym romanse mafijne oraz historię pełne namiętności, niebezpieczeństwa i trudnych wyborów.

Współpraca Barterowa/Reklamowa z Wydawnictwem

Katarzyna Wycisk - Gamerka. Gra o wszystko - Wydawnictwo KDW - Opinia

„Niby jest coraz lepiej, niby uwolniłem się z Krainy Czarów. Bywają jednak momenty, kiedy wszystko powraca. Chwile zwątpienia, w których znów czuję się słaby. Walczę z nimi, stawiam opór. Nie mam najmniejszego zamiaru cofać się do tego, co było”.

Gamerka. Gra o wszystko to drugi tom cyklu Gamerka pokazujący kontynuację dalszych losów Kiliana i Wiktorii. Po traumatycznej nocy życie Kormana zmienia się w koszmar, a granica między rzeczywistością a iluzją zaczyna się zacierać. Demony cały czas próbują go przeciągnąć na drugą stronę lustra. W miejsce, do którego tak panicznie się bał trafić. Wszystkimi siłami próbuję walczyć z powracającymi wspomnieniami, najgorsze jest to, że nie wie, co z nich jest prawdziwe, a co jest kłamstwem. Chwile oddechu daje mu gra w FIFE, dzięki niej zapomina na chwilę o całym tym bagnie. Jednak nadchodzące turnieje, nie pozwolą mu zapomnieć o Wiki, z którą chcąc czy nie chcąc, będzie musiał spędzać czas. A ona nie zamierza rezygnować z niego i chociaż nie wie, co tak naprawdę się stało, że się tak zdystansował, to zamierza dojść do prawdy, bo czuję, że spotkało go coś okropnego. Ile Wiki jest w stanie poświęcić, by wyrwać Kiliana z mrocznej krainy czarów?

Autorka w swojej powieści pokazała nam, jak ogromny wpływ na życie człowieka mogą mieć traumatyczne doświadczenia oraz jak trudna bywa walka z własnymi lękami i demonami przeszłości. W niezwykle poruszający sposób ukazała zagubienie osoby mierzącej się z problemami psychicznymi, a także bezsilność bliskich, którzy pragną pomóc, lecz nie zawsze wiedzą, jak dotrzeć do cierpiącego człowieka. Przede wszystkim trzeba przyznać się, że taka pomoc jest nam potrzebna, bo nawet w najciemniejszych momentach życia nie jesteśmy skazani na samotność. Czasami ta jedna osoba, która wyciąga do nas rękę, może być naszym światłem w tunelu, wystarczy tylko chwycić ją za dłoń i podążyć w tym dobrym kierunku. 

Książka pełna traum, depresji, tajemnic, strachu, straty, rozgrywek, przyjaźni, pasji oraz nadziei o lepsze jutro. 

Po zakończeniu pierwszego tomu byłam bardzo ciekawa, co będzie dalej się działo z bohaterami i jakie podejmą decyzję. A uwierzcie mi, zadziało się naprawdę wiele, a kontynuacja rozrywała momentami serduszko na dwie części. Zdecydowanie zostałam pochłonięta przez mroczny świat Krainy czarów, gdzie razem z Kilianem byłam na pograniczu przejścia na drugą stronę lustra. Kasia doskonale oddała emocje towarzyszące głównemu bohaterowi, dzięki czemu niemal namacalnie można było odczuć jego zagubienie, strach i wewnętrzny chaos. Także ta walka Wiki była pełna podziwu, ta determinacja i siła, żeby walczyć o ukochanego, sprawiała, że przeżywałam ich historię całą sobą. 

Nie zabrakło również momentów, gdzie mogłam emocjonować się rozgrywkami gry w FIFĘ i to nie tylko przez Kiliana i Wiki, ale także nowych bohaterów, którzy wnieśli do historii świeżość i dodatkowe emocje. Co do poziomu opisów, były tak samo świetne, jak w poprzednim tomie. 

Wspomnę jeszcze, że ta książka, jak i pierwszy tom jest przepięknie wydana z barwionymi brzegami, wklejką i cudownym artem oraz czymś, co jest na pewno nowe i zaskakujące. Na końcu książki mamy mały bonus, w postaci mini rozdziału, w którym został użyty tusz, widoczny jedynie w świetle UV. Więc jeśli chcecie wejść do krainy czarów, koniecznie przy zakupie książki zaopatrzcie się w mały laser, ja taki dostałam, jak kupowałam książkę od autorki. Mówię, wam WARTO! (Niestety w tym tomie, coś poszło z moim egzemplarzem nie tak i po prostu nie mogłam odczytać tekstu pomimo tego, że miałam lampę). 

Jeśli pierwszy tom wzbudził w Was emocje, to „Gamerka. Gra o wszystko” z pewnością dostarczy ich jeszcze więcej. Absolutnie wam polecam oba tomy, bo to naprawdę świetna i świeża historia. Nie zastanawiajcie się i kupujcie, jak jeszcze tego nie zrobiliście. 

Cykl: Długo leżały na półce u Mali

Book Lover - TBR

(Kupiona)

Katarzyna Wycisk - Gamerka. To tylko gra - Wydawnictwo KDW - Opinia

„Esport nie jest zbyt popularny w Polsce, dopiero się rozwija. Mało kto wie, że tak naprawdę jest tu wszystko: zawodowi gracze, wyspecjalizowani komentatorzy, przyciągające miliony kibiców turnieje i podobnie jak w tradycyjnym sporcie – bardzo duże pieniądze”.

Gamerka. To tylko gra to pierwszy tom cyklu Gamerka pokazujący historię młodej dziewczyny, która interesuję się piłką nożną. Z miłości do tego sportu postanowiła spróbować swoich sił w graniu online, jednakże, że jest dziewczyną, to musiała zmierzyć się ogromnym hejtem. Nie poddała się, stworzyła sobie nowy pseudonim White Rabbit oraz założyła maskę białego królika, żeby nikt nie mógł poznać jej tożsamości. Nagrywanie streamów i rozgrywane przez nią mecze powodują, że jest na najlepszej drodze do zastania profesjonalnym graczem. Jej anonimowość przyciąga uwagę innych graczy, w tym Kiliana „MadHattera” Kormana – wicemistrza świata i jednocześnie największego rywala. Kiedy udaje jej się dostać na mistrzostwa Polski, jest wniebowzięta, ale na miejscu przez przypadek poznaje Kormana, co może trochę skomplikować życie. Czy chłopak odkryje, że jego największy rywal, to równocześnie dziewczyna, która wpadła mu w oko? 

Autorka w swojej powieści pokazała nam, jak cienka granica dzieli świat wirtualny od rzeczywistości.  Internet, który dla wielu osób jest miejscem rozwijania pasji, zawierania znajomości i spełniania marzeń, może być również źródłem hejtu i krzywdzących ocen. Musimy pamiętać, że za każdym profilem czy pseudonimem stoi prawdziwy człowiek, który ma uczucia i może odczuwać skutki internetowej nienawiści. Nie powinno też dzielić się żadnego sportu na kategorię. Czy jesteś dziewczyną, czy chłopakiem, nie może wpływać to na to, co dana osoba ma lubić czy nie lubić. 

Książka pełna tajemnic, rywalizacji, adrenaliny, rozgrywek, strachu przed utratą kontroli, braku akceptacji, odrzucenia, przyjaźni, pasji oraz walki o marzenia. 

Czytało mi się ją przyjemnie, wręcz nie mogłam się od niej oderwać, aż nie poznam zakończenia. Mogę nawet stwierdzić, że przewracałam stronę za stroną, a czas mi leciał tak szybko, że zanim się obejrzałam, to dotarłam do ostatniego rozdziału. Autorka zabrała mnie w świat e-sportu, gdzie odbywają się profesjonalne rozgrywki w FIFĘ. Pokazała kulisy turniejów, atmosferę rywalizacji oraz emocje towarzyszące zawodnikom walczącym o zwycięstwo. Jestem pod ogromnym wrażeniem, jak dobry research zrobiła Kasia. Wszystkie rozgrywki były tak realistyczne i pełne emocji, jakbym naprawdę oglądała mecz rozgrywany przez profesjonalnych graczy. Chylę pokłony, bo ja na co dzień nie interesuję się piłką, a wciągnęłam się niesamowicie w ten świat. 

Dodatkowym plusem, który też bardzo mi się spodobał i wcześniej także się z nim nie spotkałam, to nawiązanie do „Alicji w Krainie Czarów”. ( O tym wątku wspomnę więcej w opinii drugiego tomu) 

Wspomnę jeszcze, że książka jest przepięknie wydana z barwionymi brzegami, wklejką i cudownym artem oraz czymś, co jest na pewno nowe i zaskakujące. Na końcu książki mamy mały bonus, w postaci mini rozdziału, w którym został użyty tusz, widoczny jedynie w świetle UV. Więc jeśli chcecie wejść do krainy czarów, koniecznie przy zakupie książki zaopatrzcie się w mały laser, ja taki dostałam, jak kupowałam książkę od autorki. Mówię, wam WARTO! 

Zdecydowanie polecam tę książkę osobom lubiącym romanse młodzieżowe, a także wszystkim, którzy chcieliby poznać literacką odsłonę świata e-sportu. A ci, co już go dobrze znają, będą na pewno zadowoleni z powieści. 

Cykl: Długo leżały na półce u Mali

Book Lover - TBR

(Kupiona)

Edyta M. Matejko - Krew pogromców - Wydawnictwo Zysk i S-ka - Recenzja

„Zacząłem przeklinać się w duchu. To była moja wina, nie obroniłem jej, a to przecież ja wciągnąłem ją w tę historię. Była tylko człowiekiem, ale...”.

Krew pogromców to pierwszy tom cyklu Cienie pokazujący historię młodej dziennikarki, która przypadkiem odkrywa istnienie mrocznego świata nieśmiertelnych. Z początku wydaje się zwyczajną kobietą próbującą odnaleźć się w trudnej rzeczywistości, jednak szybko okazuje się, że jej krew skrywa niezwykłą moc. Nie pomaga jej wcale fakt, że została złączona krwią z tajemniczym wampirem, zwanym Cieniem, który jest śledczym zakonu, pilnującego porządku wśród nadprzyrodzonych. Więc, kiedy na Dolnym Śląsku dzieją się coraz dziwniejsze rzeczy, zostaje wysłany do Wrocławia, żeby zbadać sprawę magicznej księgi, która ma zawierać informacje o wybrańcu. 

Autorka w swojej powieści pokazała nam, jak cienka potrafi być granica między światem ludzi a tym, co nadprzyrodzone. Wystarczy moment, znalezienie się w danym miejscu i czasie, a nasze życie może odmienić się o sto osiemdziesiąt stopni. Czasami przeznaczanie wybiera za nas i nie mamy wpływu, do jakiego świata trafimy, ale zawsze mamy wpływ na podejmowane przez nas decyzje, które wymagają od nas poświęcenia, ale i mierzenia się z konsekwencjami. 

Książka pełna tajemnic, przepowiedni, intryg, walki, krwi, magii, trudnych decyzji, niebezpieczeństwa oraz poświęcenia.

Czytało mi się ją przyjemnie, wciągnęła mnie od początku do końca, a przystępny styl autorki sprawia, że książkę czyta się dobrze. Jak na debiut, jestem pozytywnie zaskoczona. Oczywiście powieść miała swoje słabsze momenty i kilka minusów, jednak całościowo bardzo mi się podobała i z zainteresowaniem śledziłam losy bohaterów. Jednych polubiłam bardziej, drugich mniej, najbardziej do gustu mi nie przypadła Asa, była nijaka, tak jakby nie miała takich ludzkich cech, jak na dziennikarkę powinna być bardziej dociekliwa. A wszystko przyjęła, jakby tak miało być, bez żadnych zaskoczeń. Co do Cienia, to momentami mi przypominał Wiedźmina. 

W ciekawy sposób został przedstawiony świat wampirów — pełen surowych zasad, tajnych zakonów, podziału pomiędzy wampirami wpływowymi, a tak zwanymi sługami, ci wyżej postawieni mieli większe prawa, rządzili i wydawali rozkazy. Nie mogli wychodzić na słońce, mieli przydział krwi, tylko elita mogła pić krew prosto od człowieka. Do tego doszły wilkołaki, które myślę, że dopiero pokażą swoje pazurki w kolejnych tomach, na który czekam. 

Dużym atutem powieści jest klimat. Wrocław, Praga oraz szwajcarskie Sankt Gallen zostały przedstawione w sposób bardzo realny, co sprawia, że miejsca te niemal ożywają na kartach książki. Mroczna atmosfera idealnie współgra z tematyką wampirów i tajemniczych przepowiedni. A wątek z więzią krwi był czymś świeżym. Bardzo lubię czytać książki z wątkiem stworzeń nadprzyrodzonych i mam odczucie, że ta historia to taka prawdziwa fantastyka, gdzie dostajemy ten świat taki jaki powinien być bez żadnego koloryzowania czy udziwniania. 

Polecam wam sięgnąć po tę powieść o wampirach, wilkołakach i dziewczynie o wyjątkowej krwi, którzy razem prowadzą nietypowe śledztwo i odkrywają siebie. To zdecydowanie powieść dla fanów klasycznej dobrej fantastyki, gdzie uczucia miłosne są na dalszym planie. 

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu

(Współpraca barterowa z)

Paulina Zalecka - Aladyn i Księżniczka Złodziei - Wydawnictwo Black Rose - Recenzja

„Zabawne. Kiedy jestem gotowa na ustępstwo, życie wymierza mi tak potężny cios, że ledwie uchodzę z życiem. Ale przeżyję i doprowadzę do upadku zdrajców”.

Aladyn i Księżniczka Złodziei to powieść pokazująca historię dziewczyny, która jest odważna, inteligentna i zdeterminowana, by zmienić niesprawiedliwe prawo odbierające kobietom znaczenie społeczne. Nie jest typową księżniczką czekającą na ratunek, lecz złodziejką gotową ryzykować życie dla wyższego celu. Jedyną szansą na zmianę jest odnalezienie ukrytego przez sułtana lata wcześniej dekretu – najważniejszego dokumentu państwowego – aby zmienić obowiązujące prawo i dać kobietą wolność. Podczas kradzieży zostaje przyłapana przez Aladyna, który jest synem sułtana. Jasmine w tym momencie pewna jest, że ciężko jej będzie wyjść z tych tarapatów, jednak mężczyzna proponuje jej pewien interesujący układ. Czy połączą swoje siły i wygrają walką o lepsze jutro? A może ktoś im skutecznie w tym przeszkodzi? 

Autorka w swojej powieści pokazała nam, jak ciężko mają kobiety, które nie mają żadnych praw, muszą służyć i godzić się na wszystko, co mężczyźni im każą, bo inaczej czeka je surowa kara. Zastraszane, poniżane oraz traktowane przedmiotowo, żyją w świecie pełnym niesprawiedliwości oraz strachu. 

Jednak życie potrafi być zaskakujące i nawet jedna osoba jest w stanie sprzeciwić się niesprawiedliwym zasadom i zawalczyć o zmianę dla innych. A wielkich zmian potrafi dokonać tylko silna i zdesperowana kobieta, która pragnienie wolności i równości ponad wszystko inne. 

Książka pełna cierpienia, strachu, złości, poniżania, kradzieży, trudnych decyzji, niebezpieczeństwa, poświęcenia oraz walki o lepsze jutro dla kobiet. 

Czytało mi się ją przyjemnie, wręcz nie mogłam się od niej oderwać, aż nie poznam zakończenia. Mogę nawet stwierdzić, że przewracałam stronę za stroną, a czas mi leciał tak szybko, że zanim się obejrzałam, to dotarłam do ostatniego rozdziału. Autorka stworzyła historię pełną emocji, napięcia i zwrotów akcji, dzięki czemu przez cały czas byłam ciekawa, co wydarzy się dalej i jak potoczą się losy Jasmine oraz Alego. 

Bardzo lubię pióro autorki i bardzo mi się podoba, że przerabia baśnie, tak dobrze znane z dzieciństwa. Był już czerwony kapturek, który był fenomenalny oraz Roszpunka, która również była dobra. Dostaliśmy również Królewnę Śnieżkę, która zdecydowanie jest bajką dla dorosłych. A teraz przyszedł czas na Aladyna, który mnie zaskoczył. Podobał mi się wątek z tygrysem, pasował do Jasmine idealnie. Nie mogę się doczekać, jakie jeszcze opowieści dla nas szykuję pisarka. 

Jeśli szukasz historii, która połączy baśniowy klimat, pełny pałacowych intryg, z emocjonującym romansem oraz silną, waleczną bohaterką, to Aladyn i Księżniczka Złodziei będzie świetnym wyborem. Ten Retelling wywoła u was masę emocji oraz da wam nadzieję, że nigdy nie można się poddać i zawsze trzeba walczyć do końca. Polecam wam bardzo gorąco. 

Współpraca Barterowa z Wydawnictwem