Beth O'Leary - Ostatni dzwonek - Wydawnictwo Albatros - Recenzja

„Ma serce na dłoni, tylko zachowuje się jak zadziorny tyran. Jeśli ludzie z Forest Manor są moją rodziną, to Arjun jest moim despotycznym starszym bratem”.

Izzy to młoda kobieta, która lubi swoją pracę recepcjonistki w hotelu. Jednak po pandemii jej ukochany hotel Forest Manor zaczyna podupadać. Zaczynają się cięcia budżetowe i każdy walczy o to, żeby utrzymać swoją posadę.  

Co gorsze, w hotelu właśnie zawalił się sufit. Tylko pięć pokoi nadaje się do użytku, a właściciel wyznaczył Izzy i Lucasowi różne żmudne zadania, by opłacało mu się zatrudniać ich w czasie remontu. 

Teraz ta dwójka, która nienawidzi się, musi ze sobą spędzać więcej czasu oraz współpracować. Podczas porządkowania rzeczy pozostawionych przez gości odkrywają pudełko z obrączkami ślubnymi i pierścionkami zaręczynowymi, oznaczonymi datami ich znalezienia. Ich zadaniem będzie odnalezienie  właścicieli tych przedmiotów. Nie mają ani chwili do stracenia, muszą połączyć siły i swoje urazy schować do kieszeni. 

W dodatku trzeba uratować hotel przed zamknięciem. Czy im się to uda? Ciężkie zadanie przed nimi. 

„[...] tak łatwo uwierzyć, że ktoś się z nas śmieje. Łatwiej niż w to, że ktoś może odwzajemniać nasze uczucia”.

Ostatni dzwonek to powieść pokazująca historię dwójki hotelowych recepcjonistów, którzy nie pałają do siebie miłością. Jednak kłopoty finansowe hotelu po pandemii sprawiają, że będą musieli ze sobą współpracować. A znalezione przez nich pudełko z biżuterią, którą trzeba zwrócić właścicielom, tylko ich przybliży do siebie. 

Autorka w swojej powieści pokazała nam, jak bardzo los potrafi być przewrotny i w najmniej oczekiwanym momencie stawia na naszej drodze osobę, która wprowadzi w nasze życie wiele zmian. Także ukazuje, jak cienka granica jest pomiędzy nienawiścią a miłością. 

Moim zdaniem książka miała ogromny potencjał, ale czuję, że został on nie do końca wykorzystany. Nie mogłam totalnie się wczuć w tę historię i w relację głównych bohaterów. Strasznie mi się dłużyła ta książka i jakby wyciąć z niej z dobre ponad sto stron, to by było idealnie. Bo niektóre rozdziały nie wnosiły kompletnie nic do powieści. Jestem trochę rozczarowana, gdyż magii świątecznej także tutaj nie poczujemy, mimo że akcja toczy się w grudniu przed świętami. 

Myślę, że warto sięgnąć i się przekonać, czy wam się spodoba. Bo każdy ma w końcu inny gust i może wam akurat przypadnie. Idealna jest na zimowy wieczór, więc jeśli szukacie powieści niewymagającej i niezapadającej w pamięci, to sięgajcie. 

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu 

Beth O'Leary - Poszukiwany ukochany - Wydawnictwo Albatros - Recenzja

„Zaproszenie na randkę śniadaniową to coś stanowczo znaczącego – zwłaszcza w walentynki!”.

Siobhan to dwudziestoparolatka, która zajmuje się life coachingiem i jej kariera rozwija się w szybkim tempie zyskując popularność na blogu. Żyła z dnia na dzień i cieszyła się każdą chwilą, spotykała się niezobawiająco z pewnym mężczyzną, który obiecał jej walentynkowe śniadanie.

Dziewczyna czekała i czekała a Joseph się nie pojawił wystawiając ją do wiatru. Była smutna i rozczarowana oraz zachodziła w głowę, gdzie on się podział. 

„Miranda nie jest porywcza. Uważa, że każdy, kto zachowuje się jak kutas, ma ku temu jakieś powody, więc nie należy od razu wybuchać. Wie jednak również, że tolerancja może wyglądać jak słabość, zwłaszcza jeśli jest się kobietą. Przełyka ślinę”.

Miranda to dziewczyna z dość nietypowym zajęciem, bo zajmuję się drzewami i je pielęgnuje razem z grupą mężczyzn. Jest także opiekunką swoich dwóch sióstr bliźniczek oraz spotyka się od pięciu miesięcy z cudownym facetem, w którym jest bardzo zakochana. 

Jednak przychodzą walentynki a razem z nimi ogromne rozczarowanie i smutek. Liczyła na to, że zje tego pięknego dnia lunch z Carterem, ale go nie ma i nie daje żadnego znaku życia. Ich relacja zapowiadała się na poważną, tylko dlaczego się nie pojawił? 

„Nie ma sposobu, żeby to obejść: olał ją. W duchu się pociesza, że prawdopodobnie istnieje jakieś całkiem rozsądne wytłumaczenie. Jakaś naprawdę zabawna historia”.

Jane to spokojna i skryta dziewczyna, która ma za sobą skomplikowaną przeszłość o której nie lubi mówić. Pracuje w sklepie charytatywnym, uczęszcza do klubu książki oraz żyję sobie na uboczu od wszystkich. 

Pewnego dnia w swojej ulubionej piekarni spotyka mężczyznę, z którym z czasem się zaprzyjaźnia, a nawet w głębi czuje coś więcej, ale się do tego nie przyznaję. 

Kiedy jej koleżanka zaprasza ją na przyjęcie zaręczynowe, ona prosi Josepha Cartera, żeby udawał jej chłopaka, on się zgadza z czego dziewczyna się cieszy. Przyrzekł, że tego wieczoru przybędzie jej z odsieczą. Tylko… dlaczego nigdzie go nie widać?

„Pokochaj siebie pierwsza, nie czekaj, aż on to zrobi za ciebie”.

Poszukiwany ukochany to kolejna powieść, która ukazała się w ramach serii Mała Czarna, tym razem poznajemy historię trzech kobiet, które zostały wystawione w Walentynki przez faceta. Każda z nich jest inna, ale łączy ją jedna cecha - tajemniczy mężczyzna, który nie pojawił się na umówionych spotkaniach. 

Autorka w swojej powieści pokazała nam, że nie można oceniać ludzi po pozorach, bo nigdy nie wiadomo, co dana osoba przeżyła lub przeżywa ciągle w swoim życiu. Niektóre wydarzenia jakie wydarzyły się w przeszłości mocno rzutują na naszej przyszłości i nie każdy potrafi sobie z nimi poradzić. 

Historia pełna przyjaźni, wzruszenia, poszukiwania miłości, walce ze swoimi słabościami, pogodzenia się z przeszłością, odrobiną humoru, podejmowaniu trudnych decyzji oraz nadziei na lepsze jutro.

Zakończenie mnie zaskoczyło i rozwiało wszystkie wątpliwości oraz sytuacja bohaterów ukazała nam, że szczerość w relacji z ludźmi jest najważniejsza, nieważne czy to przyjaźń czy miłość. 

Polecam wam bardzo gorąco sięgnąć po tę książkę, o mężczyźnie, który stara się poukładać swoje życie, ale nie jest to dla niego łatwe. Ból, strata nie pozwala mu iść dalej i zapomnieć o przeszłości, jednak nie może się poddać, musi zawalczyć o swoją lepszą przyszłość. 

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu