Anna Tuziak - Faida. Prawo zemsty - Niegrzeczne książki - Recenzja

„Ta dziewczyna z jednego gówna pakowała się w drugie, ale nie ona była temu winna, tylko realia, w jakich przyszło się jej żyć”.

Giusi Sgarro to ukochana córeczka bossa włoskiej mafii, która nie da sobie w kasze dmuchać, ma dziewczyna charakterek. W tym świecie jakim przyszło jej żyć, nie może być miękka, wie że pewnie ojciec będzie chciał niedługo wydać ją za mąż, ale ona ma w planie stracić dziewictwo na swoich zasadach.

Pewnego dnia w ich rezydencji zjawia się mężczyzna, który jak się okazuje ma być jej opiekunem. Ponieważ nabroiła na spotkaniu śmietanki towarzyskiej, kompromitując syna jednego z groźnych rywali ojca, ten stwierdził, że ochrona będzie jak najbardziej wskazana. Nie jest z tego zbytnio zadowolona, ale nie ma wyjścia z czasem jednak przekonuję się do niego i nawet zaczyna się jej podobać. 

„Nikt nie będzie bezpieczny, dopóki wszystkie rachunki nie zostaną wyrównane”.

Goran związany jest z mafią od wielu lat i dostając zadanie chronienia córeczki swojego szefa, nie jest tym faktem zadowolony. Uważa, że nadaje się do czegoś lepszego niż niańczenie rozkapryszonej dziewczyny. 

Kiedy poznaje jednak bliżej młodą Giusi jest poczytywanie zaskoczony, wszyscy uważają ją za głupiutką, a ona jest inteligentną, bystrą oraz posiadającą niezwykłą wiedzą na temat tego półświatka kobietą. 

Z każdym dniem ciągnie ich ku sobie, a dziewczyna nie ułatwia mu trzymania się na dystans, bo jest bardzo determinowana, aby swój pierwszy raz przeżyć właśnie z nim. On za to doskonale zdaje sobie sprawę, że przekroczenie tej granicy będzie dla niego oznaczało wyrok śmierci.

Jak by tego było mało to ląduje w niekończącej się pętli faidy – prawie do zemsty uznawanym przez rody włoskiej ndranghety. Czy istnieje jakiś sposób, aby zaspokoić tę żądzę krwi?

„Oboje byliśmy ofiarami mafii skrępowanymi jej regułami i pozbawionymi możliwości wyboru niczym jebane marionetki. Byliśmy tylko maleńkimi trybikami i nie istniała absolutnie żadna szansa, aby to zmienić”.

Faida. Prawo zemsty to powieść pokazująca historię dziewczyny, która wychowywała się w świecie mafii i to ona ją ukształtowała, że stała się silna i nie da sobie w kasze dmuchać. Szuka swojego miejsca w tym brutalnym świecie i nie da się podporządkować. I mamy także mężczyznę, który pojawił się w jej życiu niespodziewanie i musi zrobić wszystko żeby była bezpieczna, nawet zginać jeśli by musiał. 

Autorka w swojej powieści pokazała nam, że nawet najwięksi muszą oglądać się za siebie, bo zawsze ktoś ich obserwuje. W świecie mafii jedna zła decyzja może spowodować lawinę niebezpieczeństwa, a jeśli napędza nas zemsta, to nie patrzymy na nic innego jak tylko na jej wypełnienie. 

Podobało mi się to, że autorka od początku wprowadza nas w tajniki struktury mafijnej jaką jest Ndrangheta, mamy wyjaśnione w słowniczku na pierwszej stronie wszystko, co nam pomoże w dalszym czytaniu, to fajny zabieg. A książka wciągnęła mnie już od pierwszej po ostatnią stronę. 

Historia pełna intryg, niebezpieczeństwa, bezwzględności, przemocy, mafijnych porachunków, zemsty,  lojalności wobec rodziny, trudnych decyzji, pożądania, namiętności oraz zaskakujących zwrotów akcji. 

Polecam wam bardzo gorąco sięgnąć po tę książkę, która pokazuje, że prawdziwa miłość może przetrwać wszystko, nic nie jest jej straszne, kiedy chodzi o tę jedyną. Idealna dla fanów książek mafijnych i tych z różnicą wieku. 

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu 

Anna Tuziak - Szkocka diablica - Wydawnictwo WasPos - Recenzja

„Nie wiem, co mi się śniło, Blane. Mam kaca i cholernie boli mnie głowa. Jedyne, o czym teraz marzę, to wiadro wody i tabletki przeciwbólowe, których nie dostanę, więc bądź łaskaw nie zadawać głupich pytań. A właściwie dlaczego pytasz, co mi się śniło?”.

Brice Pinard, kiedy przeniosła się w czasie do szesnastowiecznej Szkocji, przywiązała się do Blane, wodza klanu Mac Leda, który twierdzi, że uratował jej życie jak uciekła z niewoli. Dziewczyna choć pochodziła z obecnych czasów to, kiedy je wspomniała, traktowana była jakby coś było z nią nie tak. 

Walki między klanami często miały brutalny charakter, a naczelnicy robili wszystko, bo chcieli pomóc swoim ludziom. 

Ronan przywódca MacCallum, aby zapewnić bezpieczeństwo poddanym chce połączyć klany przez związek Blane i swoją córką Vanorą, jeżeli tylko ona wyrazi zgodę wiedząc, że przyszły mąż ma swoją dziewczynę. 

Sytuacja się komplikuje, ponieważ brat Vanory, chcąc przejąć władzę nawiązuje kontakt z rodzeństwem Tenebris, które też na swój cel, aby zniszczyć związek Blane i Vanory.

„Nigdy nie wydaję osądów, nie będąc czegoś pewnym, a kłamstwo ciężko jest sklasyfikować. Bywa, że kłamiemy bezwiednie. Czasami niechcący, a czasami nawet nie wiemy, że kłamiemy. Ponoć kłamstwo powtarzane dziesięć razy staje się prawdą, więc być może kłamiesz, nawet o tym nie wiedząc”. 

Blane podczas napadu wojowników Mac Aulayów na swoje wioski, poznaje Vanorę, której unikał, bo miała być szpetną córką Ronana z klanu MacCallum, którą miał poślubić. Rzeczywistość pokazała bardzo ładną dziewczynę, a Blane'mu, co ma zrobić z kobietą, która na niego czekała. 

Brice choć pełna obaw o swoje życie, postanawia jechać za mężczyzną, którego chciała mieć tylko dla siebie, nie wiedząc, że nie będzie tam mile widziana, kiedy spotka dziewczynę swojego partnera. 

„Nie ugiął się nigdy przed największym mieczem najgroźniejszego przeciwnika. Wygrywał każdą walkę. Lecz jedno jej „proszę” działało na niego z mocą wystrzału armatniego. Czuł, jak coś w jego wnętrzu słabnie. Nie mógł pozwolić, aby przejęła kontrolę”.

Szkocka diablica to drugi tom z serii Deja Vu, który pokazuje życie Blane, dzielnego wojownika w szesnastym wieku i Brice renowatorki dzieł sztuki, którzy znaleźli się przypadkowo na swojej drodze.  

W tym tomie ponownie znajdujemy się w pięknej i dzikiej Szkocji, gdzie będzie działo się naprawdę dużo, a od namiętności po walkę i spiski dzieli naprawdę cienka granica.

Autorka w pierwszej części pisze o dzielnej wojowniczce z klanu MacCallum i druga cześć to dalsze losy córki, która wie o dziewczynie, z którą mieszka Naczelnik klanu a jej przyszły mąż. Czy Brice, kiedy pozna prawdziwy powód wyjazdu do zaprzyjaźnionego klanu, będzie chciała być tą drugą w związku, czy zrozumie zaistniałą sytuację i postanowi wrócić do swojego świata? Żeby się tego dowiedzieć musimy zaczekać na następną część, ale czy ostatnią? 

Książka mnie nie poruszyła, ale w jakimś stopniu na tyle ciekawi, że czekam na to jak się zakończy ich przygoda. Bo zakończenie pozostawia nas z milionami pytań bez odpowiedzi, które byśmy chcieli bardzo poznać. A i jeśli nie czytaliście poprzedniego tomu, to koniecznie najpierw zacznijcie od Francuska kocica. Polecam cieplutko oba tomy.

 Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu 

Anna Tuziak - Piękna i Socjopata - Wydawnictwo WasPos - Recenzja

„Przyglądał się jej z zachwytem, przywołując wspomnienia pierwszej nocy, gdy zaraz po ucieczce z egzekucji zatrzymali się w lesie. Spała obok, a on myślał wtedy, że chciałby mieć przy sobie takich ludzi jak ona. Odważnych, lojalnych, przepełnionych pasją i niebojących się ryzyka. W tamtej chwili nawet przez myśl mu nie przeszło, że ta żarliwa, zdolna do największego szaleństwa dziewczyna stanie się kimś więcej niż tylko człowiekiem, którego będzie miał po swojej stronie”.

Azura Grados Valdez jest odważną kobietą, która często podejmuje ryzyko, mogące ściągnąć na nią poważne kłopoty. Zawsze musi postawić na swoim, a jej wybuchowy i nieprzewidywalny charakterek sprawia, że najpierw działa, a potem myśli, chociaż w tej części jakby bardziej zaczęła analizować pewne sprawy.

Dziewczyna nie zastanawia się ani chwili i wyrusza na Florydę uwolnić Catwalk z niewoli. Znajomi nie są zadowoleni z jej postępowania, bo porwana jest zabójczynią, która w swoim życiu widziała i przeszła bardzo wiele. Kiedy odnajduje ją pobitą w porcie i więzioną przez żołnierzy gubernatora Stanforda robi wszystko żeby ją uwolnić. A w tym pomaga jej wcześniej poznany mężczyzna, który mocno namiesza w ich życiu. 

Azura nie wie jednak, że Catwalk, której wstrzyknięto truciznę, nie ma wyjścia i by uzyskać antidotum musi ona odnaleźć i oddać w ręce Stanforda, Logana oraz kobietę, która zaatakowała bazę o imieniu Sierra. 

“W życiu jakie wiodę, bezpieczeństwo jest ostatnim, co czuję na co dzień, więc jeżeli jedynie to powstrzymuje cię przed powiedzeniem prawdy, to nie musisz się obawiać”.

Logan Nevil wraz z z Nickiem i bratem dziewczyny, Nahirem wyrusza w pościg za Azurą, w jego głowie siedzi tylko to, żeby jak najszybciej dojechać do celu. I odnaleźć ukochaną całą i zdrową.

Pewne wydarzenia zaczynają budzić w Loganie uśpionego dotychczas socjopatkę, a skutki jego uaktywnienia mogą przynieść niezliczone ofiary. Próbuje cały czas walczyć z demonem jaki w nim tkwi, tylko czy uda mu się go w porę ujarzmić?

„Marzyłam tylko o tym, aby Cię przytulić i odpocząć w twoich ramionach po całym tym pierdolniku”.

Piękna i Socjopata to drugi tom serii Uroboros, która przedstawia dalsze losy Azury i Logana, oraz poznajemy rozwinięty wątek Catwalk i Nahira. Ona wyruszyła w drogę, by wyrwać najemniczkę Catwalk z rąk bezwzględnego gubernatora Stanforda, jednak nie wie, że została zmuszona do współpracy. On wyrusza w pościg za Azu, która sama postanowiła sama uwolnić dziewczynę, a odzywający się w nim demon nie daje mu taryfy ulgowej.  

Historia pełna bólu, zdrady, zemsty, pościgów, strzelaniny, dynamicznej akcji, niebezpieczeństw i zaskakujących zwrotów wydarzeń, ale także i o podejmowaniu trudnych wyborów. Bohaterowie będą musieli zmierzyć się z wielkim ryzykiem, ale dla najbliższych i przyjaciół, będą wstanie zrobić wszystko. 

Autorka pokazuje nam, że musimy zawsze uważać, kogo wpuszczamy do swojego życia, bo nigdy nie możemy być pewni, co tak naprawdę tkwi w człowieku. Za maską pozorów może się ukrywać niewinna istotka, która będzie miała czyste intencje, ale równie dobrze może być całkiem odwrotnie.  

Zakończenie sprawiło, że opadła mi szczęka i musiałam zbierać ją z podłogi. Nie spodziewałam się takiego obrotu spraw i przede wszystkim nie myślałam, że będzie jeszcze jeden tom. 

Jeśli czytaliście pierwszą część serii Uroboros „Gra cieni” po prostu musicie sięgnąć po drugi tom „Piękna i Socjopata”, a jeżeli nie znacie obu to koniecznie nadrabiajcie. Ja polecam gorąco.

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu 

Anna Tuziak - Francuska kocica - Wydawnictwo WasPos - Recenzja

„To mój przodek. Szczerze mówiąc, nigdy się tym zbytnio nie interesowałem. Moja siostra zna historię tych obrazów, więc prawdopodobnie, gdybyś z nią porozmawiała, dowiedziałabyś się czegoś więcej”.

Brice Pinard jest znaną i cenioną restauratorką dzieł sztuki, szczególnie interesuje ją malarstwo. Kiedy ogląda zdjęcie obrazów, które mają przynieść jej do renowacji jest bardzo podekscytowana jednym z nich.

Mężczyzna z obrazu sprawia, że nie może przestać na niego patrzeć a jego dzikie spojrzenie powoduje, że przeszywają ją dreszcze. Prywatna wystawa i upadek z tajemniczym dziełem podczas burzy, przenosi Brice w inny świat. Kiedy obolała otwiera oczy widzi, że przebywa w dziwnym miejscu, wśród dziwnie wyglądających ludzi. 

Palące się drewniane chaty oświetlające teren, gdzie walczyli wojownicy wywołali u niej myśli, że trafiła na jakiś plan filmowy, gdzie nakręcali film historyczny, jednak coś zaczęło jej nie pasować, bo nigdzie nie widziała ani kamer, ani ludzi z obsługi. 

Wszystko się zmienia kiedy rycerz na koniu pędzący w jej kierunku okazuje się facetem z obrazu, który oglądała na wystawie.

„Jeżeli poprzedni ekspert ma rację i obrazy faktycznie pochodzą z szesnastego wieku, to idąc tym tokiem myślenia, mogę z przekonaniem stwierdzić, że w tamtych latach trudno było o dżentelmena, więc twój przodek nie odbiegał zbytnio od statystyk”.

Blane to doskonały wojownik, który mając dwadzieścia jeden lat obejmuje stanowisko naczelnika klanu Mac Leod a swoje rządy sprawuje uczciwe i sprawiedliwie. Jest groźnym z widoku człowiekiem ale ma poważanie wśród swojej społeczności i nie tylko.

Kiedy wojownicy Mac Leda pomagają ludziom Romana Mac Calluna ich wódz w podziękowaniu chce połączyć klany, a małżeństwo z jego córką Venorą byłoby najlepszym posunięciem.

Nieznajoma dziewczyna sprowadzona na zamek nie daje o sobie zapomnieć a przychylność jego przyjaciół, doprowadza Blane do szaleństwa , choć pokazuje wszystkim, że ona go nie obchodzi.

Zaproszenie na święto Lammas, ma być jakby przeglądem naczelników na kandydata dla córki Romana, a Blane Mac Leod ma być jednym z nich.

„Widzisz, on jest trochę inny. Vanora nie będzie wtedy miała na nic wpływu. Z jednej strony jest dobrym naczelnikiem i mimo, że trzyma wszystkich twardą ręką, to jego ludzie jedynie z pozoru się go boją, tak naprawdę jest inaczej. Jest im przyjacielem, choć w inny sposób niż nasza Vanora”.

Francuska kocica to książka napisana inaczej niż wszystkie dotychczas przeze mnie czytane, a mimo to jest bardzo fascynująca. Połączenie dwóch wymiarów czasowych tak samo jest interesujące jak i to że trudno się tam odnaleźć naszej bohaterce. 

Przystojny mężczyzna z przeszłości nie znający obcego świata nie rozumie o czym ona mówi, a skromna i delikatna sukienka utwierdza go, że musi być bardzo ubogą cudzoziemką, która uciekła z jakieś niewoli. Brak uczuć i jego dzikie zachowanie doprowadza do tego, że ona jest przerażona.

Autorka stworzyła oryginalną powieść i przeniosła nas z nowoczesnego Nowego Jorku do XVI-wiecznej szkockiej wioski. Takie zdarzenie dwóch światów to nie lada gratka, bo dialogi pomiędzy Brice a Blane są momentami rozbrajające. Historia także pokazuje, że miłość tam nie istnieje, a tylko zaspokaja potrzeby fizyczne. 

Jak i czy rozwinie się związek Blane i Brice ludzi z dwóch światów? Jak zakończy się powrót do teraźniejszości, to trzeba jeszcze zaczekać do następnego tomu. Polecam wam zapoznać się z tą pozycją i przenieś się razem z bohaterką do całkiem innego świata. 

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu 

Anna Tuziak - Gra cieni - Wydawnictwo WasPos - Recenzja Patronacka Przedpremierowa

„Wszyscy ludzie, którzy myślą, że mnie znają, mylą się. Nie znają mnie, nigdy nie poznają. I gdyby tylko mogli usłyszeć moje myśli, w jednej chwili, w zaledwie ułamku sekundy, ujrzeliby we mnie istotę pozbawioną człowieczeństwa.”

 Logan Nevil to były szef mafii Uroboros, który nie cofnie się przed niczym, żeby osiągnąć to co zamierza. Po katastrofie nuklearnej w USA podnosi się z upadku i chce się oczyścić z zarzutów, które są mu stawiane. A samozwańczy gubernator Stanford, chce temu zapobiec unicestwiając go. 

Kiedy jednak chłopaka czeka pewna śmierć i wydawać by się mogło, że nikt nie jest w stanie tamu zapobiec. Niespodziewanie zjawia się tajemnicza dziewczyna, która ratuję go z łap śmierci. A na siebie ściągając gniew Stanforda.

 

„Przy niej czuję się człowiekiem. Przy niej wierzę, że potrafię wyjść z tego, w czym tkwiłem przez wiele lat, wiesz, co mam na myśli. Jest tak prosta, nieskomplikowana, a z drugiej strony tak cholernie głupia i narwana. Ciągle igra z ogniem, stąpa po krawędzi, ale czuję się przy niej tak, jakbym nigdy nie przekroczył tych granic, które zrobiły że mnie potwora.”

 Azura Grados Valdez to kobieta z ogniem w oczach i ostrymi pazurkami. Wiele w swoim życiu przeszła przez co stała się silną i waleczną kobietą. Zawsze musi postawić na swoim, a jej wybuchowy charakterek nie raz wpędzi ją w kłopoty. Ma w sobie też, głęboko schowane uczucia pragnienia kochania. Dla swoich bliskich zrobi wszystko.

„Uważasz, że nadal jesteś zły, ale w tych czasach wszyscy jesteśmy źli. Ja, ty, każdy kto próbuje przeżyć.”

Azura i Logan to tacy bohaterowie, których nie da się nie polubić. Uwielbiam ich przekomarzanie się i jak wbijają sobie nawzajem szpilki. Azu od początku go intryguje, czuję do niej coś czego sam nie u mnie nazwać i ona ma to samo. Przyjaźń jest tym czego się trzymają.

On chce zdobyć dowód, który oczyści go z winy, a ona skrywa pewien sekret. Co się stanie jeśli wszystkie ciemne demony przeszłości zaczną wyłazić i atakować? 

„Aby przeżyć trzeba walczyć. Nie tylko ty prowadzisz niebezpieczne życie, Logan.”

W książce pojawiają się też inni bohaterowie, którzy są również ważni w tej całej układance i jeszcze wiele mogą zdziałać w kolejnym tomie. Jednym z nich jest brat Logana i brat Azu oraz piekielnie niebezpieczna kobieta Catwalk. Mają swoją historię, którą pragniemy poznać. Gwarantuję wam, że pokochacie ich.

Jaka sprawa łączy ich wszystkich? I czy wyjdą cało z całego tego bagna?

„Żyjesz, nawet nie myśląc o cieniu, on nie ma znaczenia, chociaż masz rację, zawsze jest, ale to tylko cień, zawsze przy tobie jest, ale czasem nawet gdy na niego patrzysz, to go nie widzisz.”

Gra Cieni to książka, która jest inna niż wszystkie! Oryginalna, nieprzewidywalna, trzymająca w napięciu. Ona wydobędzie z was każdą emocję. Nie będziecie, chcieli jej odłożyć, póki nie poznacie zakończenia, które wbije was w fotele. 

Anna Tuziak zabiera nas w podróż bez trzymanki, gdzie każde słowo i czyn ma swoje znaczenie. A wykreowani bohaterowie są po prostu tak żywi, że nie da się ich nie polubić lub znienawidzić. 

Pokazuję nam także siłę oddania, prawdziwej miłości do rodziny oraz przyjaźń na, którą wiesz, że możesz zawsze liczyć i zrobisz dla niej wszystko. 

To jeden z najgorętszych debiutów tego roku. Polecam wam bardzo gorąco!

Za egzemplarz i możliwość objęcia patronatem medialnym dziękuje autorce i wydawnictwu 

Anna Tuziak - Gra cieni - Wydawnictwo WasPos - Zapowiedz Patronacka

Z wielką przyjemnością przedstawiam wam książkę, którą wzięłam pod swoje skrzydła.W tym roku jest to mój piąty patronat. Gra cieni to pierwszy tom serii Uroboros, która zostanie wydana przez Wydawnictwo WasPos. 

Anna Tuziak od zawsze kochała sztukę, a w szczególności literaturę. Żyje z poczuciem, że ma jeszcze coś do zrobienia i niestrudzenie podąża w kierunku rzeczy nierealnych. Poczucie zdobycia niemożliwego wciąż jej towarzyszy. Prywatnie mama z patentem na „niechcący” (tylko dla wtajemniczonych) i posiadaczka wiecznie głodnego kota. W 2012 roku założyła grupę literacką La Noir, która aktualnie funkcjonuje pod nazwą Ailes i odnosi sukcesy na rynku wydawniczym. Lubi bawić się montażem filmowym i obróbką graficzną. Podróż starym Chevroletem Camaro po Route 66 to jedno z jej marzeń. Drugim jest randka z Cesare Borgia, najlepiej na ostatnim piętrze World Trade Center. Tak, poczucie humoru również posiada. Do tej pory jej prace ukazały się w pięciu antologiach: MDS, Godzina diabła, MDS. Miłosne rewolucje, Deszczowe sny, Dopóki śmierć nas nie rozłączy. Recenzuje dla Netflixa i wydawnictw. Pisze również artykuły dla zazyjkultury.pl oraz uwielbia przeprowadzać wywiady z wyjątkowymi ludźmi. Gra cieni jest jej debiutancką powieścią.


Ta książka była świetna, inna niż wszystkie! Oryginalna, nieprzewidywalna, trzymająca w napięciu. Wydobędzie z was każdą emocję. Nie będziecie, chcieli jej odłożyć, póki nie poznacie zakończenia, które wbije was w fotele. Anna Tuziak zabiera nas w podróż bez trzymanki, gdzie każde słowo i czyn ma swoje znaczenie. Polecam gorąco! 

Świat książkowy Mali 

Opis; 

Świat, w którym nie ma reguł.
Dziewczyna, która igra z ogniem.
Mężczyzna, który nie cofnie się przed niczym.

Sześć lat po katastrofie nuklearnej. USA podnosi się z upadku po tragicznych wydarzeniach. Samozwańczy gubernator Stanford, chcąc osiągnąć swoje podłe cele, musi wyeliminować z gry byłego szefa mafii Uroboros, Logana Nevila.

Szyki gubernatora krzyżuje tajemnicza dziewczyna, która z jakiegoś powodu ratuje bosa mafii, ściągając tym na siebie gniew Stanforda. W ten sposób zbiegają się drogi Azury Grados Valdez i Logana Nevila.

On chce zdobyć dowód, który oczyści go z winy, a ona skrywa pewien sekret. Wkrótce okaże się, że jej tajemnica może wybudzić demony z jego przeszłości i rozpętać piekło gorsze niż to po wybuchu. 

Grafika tła od Justyna Es - Grafik